Er is uiteraard al veel geschreven en gezegd over het zonder twijfel indrukwekkende autoverkeer in Cairo. Elk nieuw plan en elke nieuwe verkeerstechnische aanpassing om dit monster te beteugelen schieten na uitvoering resp. oplevering al weer hopeloos tekort. Maar is er nooit iemand op het idee gekomen om bij de beheersing van dit probleem de strengere wetten van de terrorismebestrijding toe te passen? Het verkeer is weliswaar gebaseerd op CO2 uitstoot, lawaai en het opwaaien van (heel) veel stof. Het terrorisme daarentegen meestal op eenogige (dat oog is dan meestal ook nog kortzichtig) uitleg van de koran en zijn veronderstelde voorschriften……..maar het effect van verstikking is eigenlijk hetzelfde. Een idee die dus minder vreemd is dan het op het eerste gezicht lijkt. Waarom bijvoorbeeld geen metaaldetectoren aan alle ingangen van de stad?? …..natuurlijk zou het vreemd zijn, een metaaldetector b.v. onder Bab Zuweila, een van de oudste stadspoorten van Cairo en een van mijn favoriete plekken in deze stad….. en toch: alleen maar plastic autos in de stad, het zou een stuk rustiger zijn!!
Fijn, terug naar de realiteit: er is nu wel sinds eind jaren 80 de ondergrondse metro en dat is wel een grote stap in de goede, al is het nog niet in elke richting. Lijn 1 tussen Helwan (Z, via Maadi) en el Margh (NO) en lijn 2 tussen Shubra Gizeh (ZW, piramides) en Shubra (N) zijn klaar. Lijn 3 als west-oost verbinding tussen Cairo Int Airport (O , via Heliopolis) en (aan de westkant van de nijl) naar een splitsing Mohandessin (iets zuidelijker) en Imbaba (iets noordelijker). Laten wij hopen dat deze lijn ook gauw klaar is (geplande oplevering 2013 volgens mij) en daardoor de grote centrale straat '26 July', die als brug over Zamalek heenloopt, ontlast. Ik rij graag in de metro, het is heel makkelijk en lekker overzichtelijk…..alleen maar rechte lijnen op de spoornet-map met puntjes die de namen van de verschillende stations dragen. Even bijkomen van het bovengrondse stratenwirwar (zo leuk dat ook is trouwens). Gedenkwaardig was mijn eerste trip in de metro in januari waarbij ik meteen nietsvermoedend in een van de twee middelste wagons instapte, gereserveerd alleen voor dames. Ik wist uiteraard niet dat er zo een vrouwencoupe bestond en het duurde even voordat ik met behulp van een vriendelijke maar uitgesproken egyptische dame erachter kwam dat mijn chromosomencombinatie hier ongewenst was. Ik moest verhuizen naar een coupe verder op. Dat zo een vrouwencoupe blijkbaar echt nodig was/is , daarover misschien meer in en ander blog.
Maar voordat alles zo veer is moet de toerist toch leren leven met het fenomeen verkeer in Cairo……..
Toen ik en keer aan de stoeprand over de ontelbare autodaken richting horizon keek, kreeg ik de volgende fantasie: al die voertuigen rijden tot aan de rand van Cairo en verdwijnen dan in een afgrond om dan onder de grond weer helemaal terug te rijden naar de tegenoverliggende stadsrand en bovengronds hun eeuwige cirkel weer te vervolgen. Een beetje naar het idee uit de faraotijd betreffende de reis van de zon die ’s nachts ondergronds verdwijnt en dan aan de andere kant de dag weer hervat (dit is grof uit mijn geheugen opgetekend, de details van de toen belangrijke ‘onderwereld’, het dodenrijk, zijn spannender). Het enige moment dat er autos stoppen, zijn om te tanken en om even iets te eten. Op de grote straten in Cairo verloopt dit proces in twee richtingen tegen elkaar in, gescheiden van elkaar door een meestal stoffige, parkachtige en vaak immens grote middenberm. Aan de stoepranden zie je altijd een dubbele rij van met stof bedekte autos die er altijd staan geparkeerd en nooit bewegen, een soort stoeprandinrichting. Het ‘stop en go’ gebeurt in de derde rij…..dicht bij de voetgangers die zich meestal toch op de vaarweg voortbewegen omdat het trottoir volstaat met van alles: winkeletalages, straatverkopers, bomen, open putten en ga zo maar door....
Fijn, weer terug naar de realiteit: hoe steek ik dan die straat over in Cairo!? Jullie zullen het niet geloven: het is niet makkelijk!!….of anders gezegt, je moet het echt even oefenen (als je het ueberhaupt aandurft). Het is een psychologisch spelletje tussen jou een de chauffeur(s) en als je het een keer doorhebt dan zijn je overlevingskansen best redelijk. ‘Spelletje’ gaat trouwens alleen maar op voor de toerist die maar hooguit een paar weken van een ‘Nervenkitzel’ kan genieten. Maar ik heb hier ook veel moeders met kinderen gezien die regelmatig overstaken en dan lijkt het me toch geen pretje. Zeker gezien de (officieuse) statistieken van de vele verkeersongelukken hier in Egypte. Een van de belangrijkste dingen bij het oversteken is uit mijn ervaring: NOOIT AARZELEN!! Of als je aarzelt dan doe dat duidelijk, vooral als je naar achteren stapt. De chauffeur verwacht meestal dat je naar voren stapt en houdt dan wel rekening met je (als zijn doorgaans te snelle vaart het toelaat!). Als je dan toch naar achteren stapt moet je dat vooral DUIDELIJK doen, want volgens mij is deze beweging minder gebruikelijk: als je dus een keer gaat moet je ook gaan, weliswaar met stops, maar het doel blijft de heel hoge, beschermende stoeprand aan de overkant! Dus paniekerig als een konijn naar achteren stappen is geen optie. Als je dat onder de knie hebt, ben je al een heel eind!
Maar ik heb laatst bedacht hoe de nieuweling op de straten van Cairo een makkelijk begin kan maken om de kunst van het oversteken te leren. En dat is met behulp van de matab, de verkeersdrempel in Egypte. De verkeersdrempel in Egypte is een fenomeen apart en niet vergelijkbaar met zijn ‘nette’ broertjes in Europa. Ik ben zelfs regelmatig auto gereden in Egypte, ook op het platteland. De verkeersdrempels hier liggen totaal onregelmatig en meestal onaangekondigd op de weg….met of alpinistische hoogtes of een nauwelijks voelbare deining, of een mengeling van die twee. Ik weet niet hoeveel shockdempers hier al hun leven hebben moeten laten maar het zijn er vele, daar ben ik van overtuigt. Als je me de aandelenstatistieken van de shockdemperindustrie in Egypte laat zien dan kan ik je precies aanwijzen wanneer de verkeersdrempels zijn ingevoerd in dit land……….op de beurs zal de aandelencurve op de schermen naamelijk precies zo uitzien als de verkeersdrempel die voor haar vorm verantwoordelijk is. Dat de curve ook weer gedeeltelijk gaat zakken ligt aan de door mij veronderstelde aanpassing van de chauffeurs aan het nieuwe fenomeen. Dus deze drempels moet je opzoeken……want de eerste 20 meter na zo een drempel zijn net een soort zebrapad voor voetgangers. De autos MOETEN behoorlijk vaart minderen en hebben even tijd nodig om weer op gang te komen. Dus direct achter deze drempel kan je bijna van een verkeersvacuum spreken en met alle rust een lange neus naar de chauffeurs maken. Beetje bij beetje verleng je de afstand naar de drempel tot je hem niet meer nodig hebt (en daarmee bedoel ik niet dat het een keer mis is gegaan!!) Ikzelf heb het niet zo geleerd maar het lijkt mij een goede weg! Wees wel voorzichtig met drempels die naar de stoeprand toe te snel ‘afdalen’ want dan scheuren de chauffeurs uiteindelijk toch heel vaak schuin rakelings langs de stoeprand, tenminste twee wielen hebben dan naamelijk geen last van de drempel. Als ik problemen met mijn telefoon-computer-communicatie heb opgelost dan probeer ik een paar fotos en misschien een klein filmpje te plaatsen ter illustratie van mijn beweringen…..dat was het weer voor even.
Maar ik heb laatst bedacht hoe de nieuweling op de straten van Cairo een makkelijk begin kan maken om de kunst van het oversteken te leren. En dat is met behulp van de matab, de verkeersdrempel in Egypte. De verkeersdrempel in Egypte is een fenomeen apart en niet vergelijkbaar met zijn ‘nette’ broertjes in Europa. Ik ben zelfs regelmatig auto gereden in Egypte, ook op het platteland. De verkeersdrempels hier liggen totaal onregelmatig en meestal onaangekondigd op de weg….met of alpinistische hoogtes of een nauwelijks voelbare deining, of een mengeling van die twee. Ik weet niet hoeveel shockdempers hier al hun leven hebben moeten laten maar het zijn er vele, daar ben ik van overtuigt. Als je me de aandelenstatistieken van de shockdemperindustrie in Egypte laat zien dan kan ik je precies aanwijzen wanneer de verkeersdrempels zijn ingevoerd in dit land……….op de beurs zal de aandelencurve op de schermen naamelijk precies zo uitzien als de verkeersdrempel die voor haar vorm verantwoordelijk is. Dat de curve ook weer gedeeltelijk gaat zakken ligt aan de door mij veronderstelde aanpassing van de chauffeurs aan het nieuwe fenomeen. Dus deze drempels moet je opzoeken……want de eerste 20 meter na zo een drempel zijn net een soort zebrapad voor voetgangers. De autos MOETEN behoorlijk vaart minderen en hebben even tijd nodig om weer op gang te komen. Dus direct achter deze drempel kan je bijna van een verkeersvacuum spreken en met alle rust een lange neus naar de chauffeurs maken. Beetje bij beetje verleng je de afstand naar de drempel tot je hem niet meer nodig hebt (en daarmee bedoel ik niet dat het een keer mis is gegaan!!) Ikzelf heb het niet zo geleerd maar het lijkt mij een goede weg! Wees wel voorzichtig met drempels die naar de stoeprand toe te snel ‘afdalen’ want dan scheuren de chauffeurs uiteindelijk toch heel vaak schuin rakelings langs de stoeprand, tenminste twee wielen hebben dan naamelijk geen last van de drempel. Als ik problemen met mijn telefoon-computer-communicatie heb opgelost dan probeer ik een paar fotos en misschien een klein filmpje te plaatsen ter illustratie van mijn beweringen…..dat was het weer voor even.
groetjes Tyrone
filmpje een (topdrukte 's ochtends onder de 26 july brug)
filmpje een (topdrukte 's ochtends onder de 26 july brug)
filmpje twee ook onder July 26 brug.....gr Tyrone
Dag Tyrone,
BeantwoordenVerwijderenZeer interessant. Leuk de manier waarop jouw gedachten soms onnavolgbaar zijn. Een metaaldetector, die tegelijkertijd een soort elementveranderingsmechanisme is... Erg leuk.
Jouw tips wat betreft het verkeer lijken mij het onthouden waard. Ik zal er zeker aandenken, wanneer ik me in Cairo bevind.
Jouw filmpje is ook interessant. Het lijkt alsof je steeds hetzelfde rondje loopt. Wat, lettend op de titel, suggereert dat je het gevoel hebt dat het leven werkelijk aldaar circulair is. Misschien lees ik er teveel in. :)
Gegroet, Sliman