cairo II

Het is dinsdag 15u en ik zou nu eigenlijk al op mijn kamer moeten zitten en studeren...... Ik heb voor een gecombineerde cursus gekozen, dus zowel voor Egyptisch dialect (zo t/m do elke ochtend van 9-11) en MSA (Modern Standaard Arabisch, de kunsttaal die je gebruikt als je met je dialect niet kan communiceren, elke dag van 11:30 tot 14:30). Het huiswerk is hels, meer nog bij MSA dan bij Egyptisch dialect. Maar ik doe het graag ook al red ik het nog niet helemaal.... Maar het is pas de tweede lesdag en ik moet nog mijn ritme vinden.
De leraren, die ik heb, zijn fantastisch, en het is heel interessant om de verschillen in de manier van lesgeven te ontdekken in vergelijking met mijn jaar op de UvA. Nu al, na de 2de lesdag, valt vooral op dat het het hier veel meer is gebaseerd op wat wij in Europa 'conventioneel' of 'schools' zouden noemen. Maar ik kan iedereen verzekeren (wat betreft les in de Arabische taal in ieder geval), het is minimaal net zo effectief. Om met iets formeels te beginnen is hier een pauze van 10 minuten echt een pauze van 10 minuten...... Dus toen ik de eerste dag gisteren een keer 3 minuten te laat was werd ik er, uiteraard met een 'big smile' (strengheid vertaalt zich hier zelden in confronterend gedrag) op gewezen. En dan heb ik het nog heel makkelijk: ik hoef alleen maar de trap af te dalen en ben in het leslokaal, vele anderen wonen buiten de school en zijn van transport afhankelijk. Als je de straten van Cairo kent weet je wat dat betekent wat betreft ergens op tijd zijn. Daarom is dit ook een behoorlijke uitzondering op de regel......... Alle afspraken zijn hier verder minimaal 'ongeveer'. Het tweede wat opvalt, zijn de in zeer goede staat verkerende lesmiddelen en lesmaterialen. Er wordt heel veel gewerkt met vaak uitgekiende plaatjes, fotos en woordjes op aparte papiertjes..... Ook in MSA. Bovendien hangen bijvoorbeeld in alle kamers overal vaak gekleurde kartonnen bordjes met de in Arabisch opgeschreven naam van datgene waar het aan vast is gemaakt. Hoewel het op het eerste gezicht iets weg heeft van een Kindergarten-omgeving werkt het, in ieder geval wat mij betreft, ontzettend bevorderend op mijn geheugen. Maar misschien ligt dat ook aan mijn al iets gevorderde leeftijd. Wie het weet mag het zeggen!! Wat ook opvalt is dat de leraren (die 2 die ik ken in ieder geval) de hele tijd met drie gekleurde stiften heel behendig alles op het bord schrijven... Met prefixen en/of suffixen of infixen in verschillende kleurtjes, en supersnel. De viltstiften lijken altijd nieuw, zijn nooit leeg! Magic!! Ben benieuwd of dat zo blijft.
Men zou nu kunnen denken dat ik mijn opleiding aan de UvA veel minder vond maar dat is zeker niet zo. Met het afgesloten jaar op de UvA was, en ben, ik ook heel blij maar het is toch heel verfrissend om te merken hoe je, in ieder geval wat taalverwerving betreft, het geheugen op verschillende manieren kan prikkelen.
Wat mij aan de andere kant dan wel weer een beetje tegenviel zijn de ingangstests. De ingangstest voor de dialectlessen bestond alleen uit een gesprek en ik werd vrij hoog ingeschaald. De ingangstest voor MSA bestond uit een gesprek EN een schriftelijke toets die best pittig was en vergelijkbaar met de II A/B/C toetsen van ons eerste jaar op de Uva. Daar was op zich niets mis mee ware het niet dat in de schriftelijke toets, naar mijn smaak, veel te veel nadruk werd gelegd op religieuze onderwerpen.... En dan vooral op het kerstfeest..... en daar ben ik door mijn persoonlijke geschiedenis toch een beetje allergisch voor (geworden). Ik snapte wel dat zij als moslims jou met een religieus thema wilden verblijden want zij gaan ervan uit dat jij net zo gelovig/blij met je religie bent als de meeste moslims...... Alleen werkt het bij mij averechts. Ik heb dus vragen omtrent kerstmis niet of deels niet beantwoord, naast normale grammaticavragen, invul-, en vertaaloefeningen etc. uiteraard. De laatste vraag (schrijf een verhaal over kerst bij jou thuis) heb ik helemaal ter zijde geschoven. Want kerst was prachtig bij ons thuis resp. bij mijn oma, met alles erop en eraan...... Alleen niet langer dan tot mijn 10de jaar ongeveer. Vanaf die leeftijd kreeg kerst bij ons thuis toch een behoorlijke bijsmaak om vervolgens in zeer korte tijd ook niet meer te voldoen aan deze titel en erger niet kon worden voorkomen. Ik had de vraag: "Wat heeft je moeder tijdens het kerstfeest bij jullie thuis gekookt?", natuurlijk, kunnen beantwoorden met: " zij kookte meestal van woede!", maar dat leek mij dan toch geen goede compromis en ik heb het maar achterwege gelaten. Ik werd dan ook relatief laag ingeschaald (waarmee ik zeker niet wil beweren dat dit de enige reden was).
Maar meteen na de eerste MSA-les wist ik dat de inschatting van mijn niveau wel degelijk juist was en ik ben blij dat ik niet in een hogere klas zit. Want ook hier vielen mij meteen bijzonderheden op waar ik even aan moest/moet wennen. Er wordt niet alleen met teksten, analyse en regeltjes gewerkt maar er worden ook meteen allerlei grammaticale begrippen op je afgevuurd...... Dat was inderdaad even wennen, want de apocopat, adjectief, adverb, onderwerp, subjonctief (en ga zo maar door) zijn al qua begrip niet heel voor de hand liggend in het Nederlands..... , laat staan in het Arabisch!! Maar ik ben van plan om de handschoen op te pakken en het duel met de grammatica aan te gaan. En ik verzeker je dat het hier om een gevreesde tegenstander op grammaticaal grondgebied gaat..... En dan heb ik het, wat hem betreft, nog niet eens over de voordelen van een thuiswedstrijd. Dus ik ga nu studeren!!

groetjes Tyrone