ik ben net weer terug in Nederland maar wil toch nog even iets bijzonders op mijn blog zetten van de avond voor vertrek uit cairo....en misschien ben ik niet de enige die het bijzonder vind. Ik liep de laatste dag voor vertrek de hele namiddag en vroege avond met een vriend door islamitisch cairo en uiteraard kwamen wij ook bij de azhar moskee/universiteit langs. Wij liepen naar binnen en toevallig was het rond de tijd van het breken van het vasten (iftar) zo rond half zes (het is hier nu de vastenmaand Ramadan). Ik dus blootsvoets over het binnenplein van een 'gebouw' dat al meer dan duizend jaar op het plein en zijn bezoekers neerkijkt. Maar aan de randen van het plein zaten allemaal families en groepjes bij elkaar die met smart op het (gebed)sein wachten om te kunnen beginnen met het eten. Een aparte combinatie van 'verheven' en 'aards' in mijn beleving...zeker met de spelende kinderen ertussen. Toen ik de gebedsruimte van de moskee zelf binnen liep, op een bankje ging zitten en in een van de korans ging bladeren die daar overal lagen bleef het wel bij het 'verhevende'....geen vrouwen en ook geen spelende kinderen! Hoewel het complex zeker verschillende keren herbouwt en gerestaureerd moet zijn geweest ging ik toch met mijn blik (en veel fantasie) langs de muren om misschien nog een steen te ontdekken die er al vanaf het begin heeft gezeten en mij nu met een wijze glimlach vergeleek met een bezoeker uit de 10eeuw. Hier een klein filmpje.......
zondag 14 augustus 2011
Azhar
ik ben net weer terug in Nederland maar wil toch nog even iets bijzonders op mijn blog zetten van de avond voor vertrek uit cairo....en misschien ben ik niet de enige die het bijzonder vind. Ik liep de laatste dag voor vertrek de hele namiddag en vroege avond met een vriend door islamitisch cairo en uiteraard kwamen wij ook bij de azhar moskee/universiteit langs. Wij liepen naar binnen en toevallig was het rond de tijd van het breken van het vasten (iftar) zo rond half zes (het is hier nu de vastenmaand Ramadan). Ik dus blootsvoets over het binnenplein van een 'gebouw' dat al meer dan duizend jaar op het plein en zijn bezoekers neerkijkt. Maar aan de randen van het plein zaten allemaal families en groepjes bij elkaar die met smart op het (gebed)sein wachten om te kunnen beginnen met het eten. Een aparte combinatie van 'verheven' en 'aards' in mijn beleving...zeker met de spelende kinderen ertussen. Toen ik de gebedsruimte van de moskee zelf binnen liep, op een bankje ging zitten en in een van de korans ging bladeren die daar overal lagen bleef het wel bij het 'verhevende'....geen vrouwen en ook geen spelende kinderen! Hoewel het complex zeker verschillende keren herbouwt en gerestaureerd moet zijn geweest ging ik toch met mijn blik (en veel fantasie) langs de muren om misschien nog een steen te ontdekken die er al vanaf het begin heeft gezeten en mij nu met een wijze glimlach vergeleek met een bezoeker uit de 10eeuw. Hier een klein filmpje.......
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
zo zo
BeantwoordenVerwijderen